Drainer portfela najczęściej wygląda jak zwykła strona do odbioru tokenów, ale za przyciskiem „Połącz portfel” kryje się prośba o nieograniczone uprawnienie do przesyłania Twoich USDT czy NFT. Jedno kliknięcie, a po kilku dniach lub tygodniach portfel jest pusty, bez żadnego dodatkowego podpisu. Pokazujemy, jak działa ten rodzaj kradzieży, jak sprawdzić aktywne zgody i co powinien wiedzieć właściciel exchangera, zanim podłączy portfele klientów.
Jak drainer opróżnia portfel bez drugiego podpisu
Mechanizm jest wręcz banalny: każdy token ERC-20 pozwala właścicielowi upoważnić inny adres — smart kontrakt — do przesyłania tokenów w jego imieniu. To właśnie approval, z którego nieustannie korzystają legalne giełdy i protokoły DeFi, bo inaczej trzeba by podpisywać osobną transakcję przy każdej wymianie. Problem w tym, że takie uprawnienie można ustawić dużo wyżej niż realne saldo — „nielimitowane”, co wiele interfejsów proponuje domyślnie, by zaoszczędzić kolejne kliknięcie w przyszłości.
Drainer wykorzystuje właśnie ten nawyk. Fałszywa strona airdropu prosi o „połączenie portfela i potwierdzenie uprawnień” — a w tle podsuwa transakcję nielimitowanego approval na kontrakt oszusta. Podpis wygląda niewinnie, gas jest minimalny, nic nie przepada od razu. A potem, tydzień czy dwa później, gdy strona jest już zapomniana, kontrakt jednym wywołaniem zabiera całe saldo, jakie akurat tam jest — bez Twojego udziału.
Fałszywy claim i przejęty widget — dwa główne wejścia
- Fałszywe strony rozdania tokenów, rozsyłane przez Telegram, X albo e-mail w imieniu znanego projektu.
- Przejęty widget płatności lub marketplace NFT wbudowany w zresztą legalną stronę przez zhakowanego dostawcę frontendu — nic nowego nie podłączałeś, a approval i tak zadziałał.
Czym drainer różni się od klasycznego phishingu
W klasycznym phishingu ofiara sama podaje seed frazę albo klucz prywatny w fałszywym formularzu „odzyskiwania dostępu”. Drainer działa inaczej — klucz zostaje przy Tobie, a kradzione jest prawo do podpisu, przekazane smart kontraktowi. Dlatego menedżer haseł tu nie pomoże, a pomoże uważne czytanie tego, co właśnie podpisujesz w portfelu.
Jak sprawdzić, jakie zgody już wydałeś
W sieciach kompatybilnych z EVM — Ethereum, BNB Chain, Polygon i podobnych — działają dedykowane serwisy do odwoływania uprawnień, które łączą się z portfelem i wylistowują każdą aktywną zgodę, token po tokenie, kontrakt po kontrakcie. To trochę jak czytanie wyciągu bankowego: widzisz, kto ma dostęp i do jakiej kwoty, i decydujesz, co zostawić, a co dawno jest niepotrzebne.
- Otwórz serwis do odwoływania i połącz portfel tylko w trybie podglądu — podpis nie jest jeszcze potrzebny.
- Sortuj listę według wielkości zgody i sprawdź najpierw wpisy „unlimited”.
- Porównaj adres kontraktu z oficjalną stroną protokołu, zanim zaufasz etykiecie — nie zgaduj po nazwie.
Jak odwołać ryzykowne approval
Odwołanie to zwykła transakcja, która resetuje limit do zera, i kosztuje tyle samo co każdy inny transfer w sieci. W obciążonej sieci ta opłata może zauważalnie skoczyć, więc sprawdzanie zgód warto robić nie raz w roku, a przynajmniej po każdym nowym airdropie czy mincie, w którym bierzesz udział.
- Wybierz z listy uprawnienie, które chcesz zamknąć, i potwierdź transakcję revoke.
- Dla kolekcji NFT szukaj osobno pozycji „setApprovalForAll” — daje dostęp do całej kolekcji, nie do jednego tokena.
- Po odwołaniu odśwież stronę i sprawdź, że limit faktycznie wynosi zero, a nie tylko zniknął z listy.
Czemu to ryzyko także dla exchangera, nie tylko osobista higiena
Na pierwszy rzut oka exchangera to nie dotyczy — nie przechowuje kluczy prywatnych klientów i nie wydaje za nich zgód. Ale uderzenie często przychodzi z boku: klient traci środki na zupełnie innej stronie, myli przyczynę i pisze najpierw do supportu tej usługi, z której korzystał ostatnio — czyli Twojej. Ustalenie, co się właściwie stało, i wyjaśnienie różnicy między kradzieżą przez drainer a problemem po Twojej stronie, spada na Twój support.
Jest jeszcze druga strona: portfele operacyjne samego exchangera. Jeśli ktoś z zespołu testuje nowe narzędzie DeFi z tego samego portfela, który obsługuje rozliczenia z klientami, jedno nieuważne approval może dotknąć realnego salda operacyjnego. Rozdzielenie portfeli według roli — rozliczenia, testy, przechowywanie — to tu nie formalność, a jedyna realna granica.
Ograniczenia i częste błędy
Odwołanie approval nie przywraca skradzionych tokenów — to prewencja, nie lekarstwo na to, co już się stało. Fałszywe poczucie bezpieczeństwa po jednej kontroli to kolejna częsta pułapka: nowe zgody pojawiają się przy każdej interakcji z nowym protokołem, więc jednorazowe porządki nigdy nie zamykają listy na dobre. A portfele mobilne pokazują zwykle znacznie mniej szczegółów o uprawnieniach niż interfejsy desktopowe — dla pełnego obrazu warto od czasu do czasu otworzyć serwis do odwoływania z komputera.
Podsumowanie
Kradzież przez approval wciąż jest niedoceniana właśnie dlatego, że ofiara sama podpisuje transakcję, nie widząc w niej nic podejrzanego. Szybka kontrola uprawnień zajmuje parę minut i wychodzi dużo taniej niż sprzątanie po incydencie. Dla exchangera to też kwestia zaufania klientów: ci, którzy budują własny biznes wymiany i chcą ograniczyć zależność od ryzykownych portfeli zewnętrznych, mogą rozważyć własne rozwiązanie — iEXWallet w ramach platformy iEXExchanger.


